Ελληνικά

Η εμμηνόπαυση είναι μια μεταβατική  περίοδος στη ζωή της γυναίκας,  η οποία χαρακτηρίζεται από μια σειρά από αλλαγές. Σηματοδοτείται από τη διακοπή της εμμήνου ρύσεως λόγω της σταδιακής μείωσης της αποθήκης των ωοθηκών και εμφανίζεται σε γυναίκες από 45 έως 55 ετών. Πριν την εμμηνόπαυση συνήθως υπάρχει ένα στάδιο που ονομάζεται κλιμακτήριος , κατά τη διάρκεια του οποίου εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης και ενδέχεται να κρατήσει από 1 έως 5 έτη. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια φυσιολογική κατάσταση, την οποία κάθε γυναίκα βιώνει διαφορετικά. Εάν τα συμπτώματα  είναι έντονα και υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής της γυναίκας, τότε τη λύση δίνει η ορμονική υποκατάσταση.

Τι είναι η ορμονική υποκατάσταση;

Ως ορμονική υποκατάσταση ορίζεται η θεραπεία που χαρακτηρίζεται από τη λήψη συγκεκριμένων ορμονών για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης. Οι ορμόνες που λαμβάνονται είναι τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη κατά κύριο λόγο, ωστόσο υπάρχουν και άλλες ορμόνες που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής της γυναίκας καθώς και αυτές εκπίπτουν μαζί με τα οιστρογόνα και την προγεστερόνη. Για παράδειγμα Τεστοστερόνη και DHEA.

Η ορμονική θεραπεία μπορεί να ληφθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Ποιες είναι οι ενδείξεις για την εφαρμογή της και σε ποιες περιπτώσεις αντενδείκνυται;

Η πιο συνηθισμένη αιτία για τη λήψη εξατομικευμένης ορμονικής υποκατάστασης είναι για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που προκαλούνται κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης. Υπάρχουν ενδείξεις και αντενδείξεις για τη χορήγησή της, καθώς εκτός από τα ευεργετικά αποτελέσματά της έχει κατηγορηθεί για την εκδήλωση εμφράγματος και καρκίνου του μαστού.

Σε κάθε περίπτωση η απόφαση εξαρτάται μετά από διεξοδική συζήτηση της ασθενούς με τον γυναικολόγο της. Λαμβάνοντας υπόψιν το ιατρικό ιστορικό της (ατομικό και οικογενειακό), τα αποτελέσματα των εξετάσεων και την ένταση των συμπτωμάτων, θα μπορέσει να αποφασίσει, εάν η ασθενής μπορεί να λάβει εξατομικευμένη ορμονική υποκατάσταση.

Η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης δεν ενδείκνυται σε περιπτώσεις γυναικών με στεφανιαία νόσο ή καρκίνο του μαστού. Επίσης, αντενδείκνυται σε γυναίκες που έχουν υποστεί καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή έχουν υψηλές πιθανότητες εμφάνισης για κάποιο από τα προαναφερθέντα.

Πότε και για πόσο διάστημα μπορεί να χορηγηθεί η εξατομικευμένη ορμονική υποκατάσταση;

Η ορμονική υποκατάσταση μπορεί να χορηγηθεί με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, μετά την εμφάνιση δηλαδή των πρώτων συμπτωμάτων. Το χρονικό διάστημα που μπορεί να ληφθεί η θεραπεία δεν μπορεί να καθοριστεί με ακρίβεια και εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες της γυναίκας και τη χρονική διάρκεια εμφάνισης των συμπτωμάτων.

Ορμονική υποκατάσταση & Πλεονεκτήματα

Παρά την ανακούφιση που προσφέρει στις γυναίκες η θεραπεία της ορμονικής υποκατάστασης διακρίνεται και από κάποια μακροπρόθεσμα οφέλη. Βάσει ερευνών η θεραπεία της ορμονικής υποκατάστασης προστατεύει από την οστεοπόρωση, καθώς περιορίζει την οστική απώλεια και ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο εκδήλωσης οστεοπορωτικών καταγμάτων. Επίσης, μειώνει τις πιθανότητες εκδήλωσης υπέρτασης και εμφάνισης Αλτσχάιμερ.

Υπάρχει εναλλακτική για τις γυναίκες που δεν επιθυμούν να λάβουν τη θεραπεία της ορμονικής υποκατάστασης;

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει εναλλακτική για τις γυναίκες που ταλαιπωρούνται από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, αλλά δεν μπορούν ή δε θέλουν να λάβουν τη θεραπεία της ορμονικής υποκατάστασης. Τα φυτοοιστρογόνα είναι ουσίες φυτικής προέλευσης, εντοπίζονται κυρίως στη σόγια και κυκλοφορούν σε χάπια. Κάθε μέρα θα πρέπει να λαμβάνονται 1-2 χάπια και συμβάλλουν στη μείωση των συμπτωμάτων όπως η εφίδρωση, οι εξάψεις κ.ά.

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην εξατομικευμένη ορμονική υποκατάσταση. Στόχος της είναι να βοηθήσει τις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης. Επικοινωνήστε μαζί μας, εάν βρίσκεστε στην εμμηνόπαυση και μάθετε τα πάντα σχετικά με την εξατομικευμένη ορμονική υποκατάσταση.

Η εμβρυομεταφορά αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στάδια για την επίτευξη εγκυμοσύνης μέσω της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής καθώς αφορά τη διαδικασία τοποθέτησης του γονιμοποιημένου ωαρίου ( εμβρύου) στο εσωτερικό της μήτρας.

Τι είναι η εμβρυομεταφορά και πώς πραγματοποιείται;

Η εμβρυομεταφορά, όπως προαναφέρθηκε, αποτελεί το τελευταίο στάδιο της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Χωρίς να αναιρείται η σημαντικότητα των προηγούμενων σταδίων, η εμβρυομεταφορά αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στάδιο για την επίτευξη εγκυμοσύνης.

Ειδικότερα, μετά τη γονιμοποίηση και την καλλιέργεια των εμβρύων, ακολουθεί η εμβρυομεταφορά και πραγματοποιείται την 2^η, την 3^η ή την 5^η ημέρα μετά την ωοληψία. Ο γιατρός εισάγει μέσω ενός λεπτού ειδικού καθετήρα τα γονιμοποιημένα ωάρια στο εσωτερικό της μήτρας. Η διαδικασία πραγματοποιείται με υπερηχογραφική καθοδήγηση και είναι σύντομη,απόλυτα ασφαλής και ανώδυνη. Εάν το έμβρυο εμφυτευθεί στη μήτρα, τότε προκύπτει επιτυχώς εγκυμοσύνη.

Μύθοι και αλήθειες για την εμβρυομεταφορά

Οι μύθοι γύρω από την εμβρυομεταφορά είναι αρκετοί και πολλές φορές προκαλούν έντονη ανησυχία στις μέλλουσες μητέρες.

Μύθος 1: Το ποσοστό επιτυχίας της διαδικασίας είναι 100%.

Η επίτευξη εγκυμοσύνης μετά την εμβρυομεταφορά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ειδικότερα, οι παράγοντες που καθορίζουν την έκβαση του αποτελέσματος είναι πολλοί, όπως για παράδειγμα η ηλικία του ζευγαριού, η ποιότητα ωαρίων, η ποιότητα του εμβρύου που μεταφέρεται, ορμονικές διαταραχές

Μύθος 2: Η γυναίκα μετά την εμβρυομεταφορά θα πρέπει να παραμείνει κλινήρης.

Παλαιότερα υπήρχε η αντίληψη ότι για την επίτευξη εγκυμοσύνης η γυναίκα θα έπρεπε να παραμείνει κλινήρης μέχρι τη διενέργεια του τεστ κυήσεως. Σήμερα δεν ισχύει κάτι τέτοιο και η γυναίκα επιστρέφει άμεσα στις καθημερινές της δραστηριότητες. Είναι απαραίτητη η μέτρια σωματική άσκηση για φυσική και πνευματική ευεξία.To έμβρυο δεν μπορεί να γλιστρήσει από τη μήτρα μετά την εμβρυομεταφορά.

Μύθος 3: Τα παιδιά που γεννιούνται από την διαδικασία αυτή μπορεί να έχουν γενετικά προβλήματα

Τα παιδιά που προέρχονται από τη διαδικασία της εξωσωματικής έχουν την ίδια ακριβώς πιθανότητα με όλα αυτά που γεννιούνται μέσα από φυσική σύλληψη.

Μύθος 4: Η εμβρυομεταφορά ευθύνεται για μια έκτοπη κύηση.

Έκτοπη κύηση ονομάζεται η κύηση που αναπτύσσεται εκτός της ενδομήτριας κοιλότητας ( σάλπιγγες, ωοθήκες, περιτοναϊκή κοιλότητα). Πολλές γυναίκες θεωρούν ότι η τεχνική που ακολουθείται κατά τη διάρκεια της εμβρυομεταφοράς μπορεί να οδηγήσει στην εμφύτευση του εμβρύου εκτός της μήτρας. Αυτό δεν ισχύει καθώς το έμβρυο μετά την τοποθέτηση του συνεχίζει να κινείται μέχρι την εμφύτευση του.

TIPS μετά τη διαδικασία της εμβρυομεταφοράς

Μετά την εμβρυομεταφορά η γυναίκα μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές της δραστηριότητες. Τις 2-3 πρώτες ημέρες μετά τη διαδικασία συνιστάται η αποφυγή της έντονης γυμναστικής, η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος ή οποιαδήποτε δραστηριότητας απαιτεί σωματική κόπωση.

Σημαντικό ρόλο στην επίτευξη της εμφύτευσης παίζει και η ψυχολογία της γυναίκας. Η αποφυγή στρεσογόνων καταστάσεων συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην προσπάθεια αυτή και στην αισιόδοξη έκβασή της.

Η αποφυγή δημόσιων χώρων με συνωστισμό και την επαφή με άτομα που μπορούν να μεταδώσουν ιώσεις ή παιδικές ασθένειες είναι επίσης σημαντική.

Γενικά μετά την εμβρυομεταφορά η γυναίκα πρέπει να υιοθετήσει τον τρόπο ζωής της εγκύου μέχρι την επιβεβαίωση της εγκυμοσύνης της.   

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού διαθέτει μεγάλη εμπειρία στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και έχει εξειδικευτεί και εργαστεί σε εξειδικευμένες κλινικές που εφαρμόζουν τις πιο σύγχρονες μεθόδους. Στόχος της είναι να βοηθήσει τις γυναίκες να βιώσουν τη μητρότητα. Επικοινωνήστε με την ιατρό για οποιαδήποτε απορία σχετικά με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Όλο και περισσότερες είναι οι έρευνες που υποδεικνύουν ότι η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να ενισχυθεί από τα προβιοτικά. Εκτός από την ενίσχυση της γονιμότητας και την αύξηση πιθανοτήτων επίτευξης εγκυμοσύνης φαίνεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και της εμμηνόπαυσης; Ποια είναι, λοιπόν, η σημασία των προβιοτικών στις πιο σημαντικές ορμονικές μεταβολές της γυναικείας φύσης;

Τι είναι τα προβιοτικά;

Τα προβιοτικά λαμβάνονται από συγκεκριμένες τροφές καθώς και από συμπληρώματα διατροφής και περιγράφονται ως «φιλικά» βακτήρια που επιτρέπουν την ανάκτηση της φυσικής ισορροπίας των βακτηρίων τηε μικροχλωρίδας του εντέρου κυρίως αλλά και άλλων οργάνων του γυναικείου σώματος. Είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί και ειδικότερα ακίνδυνα βακτήρια που βοηθούν στη διατήρηση της συνολικής υγείας του οργανισμού. Ειδικότερα, υποστηρίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, παρέχοντας μια πρώτη γραμμή άμυνας έναντι σε παθογόνους μικροοργανισμούς.

Μερικά από τα τρόφιμα που αποτελούν φυσικές πηγές προβιοτικών είναι το γιαούρτι, το κεφίρ, οι πίκλες, τα μαλακά τυριά όπως η μοτσαρέλα, η παρμεζάνα κ.ά.

Προβιοτικά και γονιμότητα

Παρόλο που εντοπίζονται στο έντερο τα προβιοτικά παίζουν σημαντικό ρόλο στο αναπαραγωγικό σύστημα και κατ’ επέκταση στη γονιμότητα βελτιώνοντας την μικροχλωρίδα στο εσωτερικό της μήτρας. Ειδικότερα, βοηθούν στην ισορροπία των ορμονών, στην ενίσχυση της εμφύτευσης του εμβρύου και  στην καλυτερη υγεία του κόλπου.

Ως μικροβίωμα ενδομήτριου ορίζεται το σύνολο των μικροβίων που ζουν και αναπτύσσονται στο ενδομήτριο. Η ύπαρξη μικροβίων στο ενδομήτριο δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, αφού σε όλο το ανθρώπινο σώμα υπάρχουν μικροοργανισμοί, οι οποίοι συνολικά ονομάζονται μικροβίωμα του ανθρώπινου σώματος.

Αν και για αρκετά χρόνια κυριαρχούσε στην ιατρική κοινότητα η αντίληψη ότι η μήτρα ήταν ένα περιβάλλον αποστειρωμένο, χωρίς μικροοργανισμούς, πλέον έχει αποδειχθεί ότι αυτό δεν ισχύει.  Έτσι, το ενδομήτριο εποικίζεται από μικροοργανισμούς που συμβάλλουν στη σωστή λειτουργία του και στην προστασία της μήτρας από διάφορες λοιμώξεις.

Πώς το μικροβίωμα ενδομήτριου συντελεί στην υπογονιμότητα;

Το ενδομήτριο είναι φυσιολογικό να εποικίζεται μόνο από γαλακτοβάκιλλους, οι οποίοι έχουν προστατευτικό ρόλο. Εάν η μικροχλωρίδα του ενδομητρίου διαταραχτεί και ευνοηθεί η δημιουργία άλλων μικροοργανισμών, τότε προκαλούνται διάφορα γυναικολογικά προβλήματα όπως ενδομητρίτιδα, φλεγμονώδη νόσο της πυέλου(PID), καρκίνος του ενδομητρίου, αλλά και υπογονιμότητα.

 Όλο και περισσότερες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι οι αλλαγές στη σύνθεση του μικροβιώματος του ενδομητρίου ευθύνονται για αποτυχημένες εμφυτεύσεις εμβρύων αλλά και για μετέπειτα αποβολές. Ένα δυσβιωτικό περιβάλλον στο ενδομήτριο, ακόμη και αν καταστήσει επιτυχή την εμφύτευση δεν μπορεί να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες ανάπτυξης του εμβρύου. Το ενδομήτριο θα πρέπει να είναι απολύτως υγιές για να επιτευχθεί κύηση σε περιπτώσεις υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και η χρήση προβιοτικών κατά την προσπάθεια φυσικολογικής σύλληψης ή στα πλαίσια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής θεωρείται απαραίτητη.

Ενδομητρίτιδα & Υπογονιμότητα

Όπως προαναφέρθηκε οι διαταραχές του μικροβιώματος του ενδομητρίου μπορεί να προκαλέσουν ενδομητρίτιδα. Η ενδομητρίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονή στο εσωτερικό της μήτρας. Η φλεγμονή αυτή προκαλεί μείωση της υποδεκτικότητας της μήτρας και μειώνει τον αριθμό των γόνιμων ημερών. Επίσης, η χρόνια ενδομητρίτιδα επηρεάζει την ένταση των συσπάσεων της μήτρας, κάτι που καθιστά ανέφικτή της εμφύτευσης του εμβρύου σε αυτή.

Σημασία προβιοτικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Τα προβιοτικά είναι πλέον αποδεδειγμένοι σύμμαχοι της γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μια σειρά μελετών επιβεβαιώνουν ότι η χορήγηση προβιοτικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βοηθήσει στις παρακάτω καταστάσεις:

• Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
• Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
• Κολπίτιδα
• Έκζεμα

Τα προβιοτικά είτε λαμβάνονται από τη διατροφή είτε από συμπληρώματα μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη κύησης, ενισχύουν τη λειτουργία του πλακούντα και μειώνουν τον κίνδυνο φλεγμονής που αποτελεί μία από τις αιτίες αποβολών του εμβρύου και μπορεί να οδηγήσει στην πρόωρη ρήξη των υμένων. Πιο συγκεκριμένα, κάποιες μελέτες δείχνουν ότι η λήψη προβιοτικών συμβάλλει στη διατήρηση των επιπέδων γλυκόζης σε χαμηλά επίπεδα.

Εκτός από την έγκυο, τα προβιοτικά ωφελούν έμμεσα και το βρέφος. Ειδικότερα, ενισχύουν την προστασία του έναντι στις περιγεννητικές λοιμώξεις και στις λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος.

Ποια η σημασία των προβιοτικών για τις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση;

Εκτός από την ενίσχυση της γονιμότητας και την προστασία της εγκύου, αλλά και του βρέφους, τα προβιοτικά φαίνεται ότι μπορούν να βοηθήσουν και τις γυναίκες που διανύουν την περίοδο της εμμηνόπαυσης.

Η περίοδος της μετάβασης στην εμμηνόπαυση χαρακτηρίζεται από μια σειρά συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα αυτά σε κάποιες περιπτώσεις είναι ήπια, όμως σε κάποιες άλλες ενδέχεται να είναι έντονα, υποβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των γυναικών. Μερικά από τα πιο συχνά συμπτώματα της μετάβασης είναι οι εξάψεις, η νυχτερινή εφίδρωση, η νευρικότητα και η αύξηση βάρους.

Μερικές μελέτες υποστηρίζουν ότι τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης και στη ρύθμιση του σωματικού βάρους. Πιο συγκεκριμένα, η λήψη προβιοτικών μαζί με κάποια άλλα συμπληρώματα έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να ανακουφίσει από τις έντονες εξάψεις καθώς επιτρέπουν τον πιο αποτελεσματικό μεταβολισμό των οιστρογόνων στην περι- εμμηνόπαυση μέσω της εντερικής μικροχλωρίδας.

Επίσης, κατά την εμμηνόπαυση η παραγωγή οιστρογόνων μειώνεται, γεγονός που συμβάλλει στην αύξηση του pH του κόλπου. H αύξηση αυτή κάνει τις γυναίκες επιρρεπείς στην εκδήλωση κολπικών λοιμώξεων. Λίγες έρευνες αναφέρουν ότι η λήψη προβιοτικών δύναται να προστατέψει σε μεγάλο βαθμό τις γυναίκες από την εμφάνισή τους.

Παρόλο που πλήθος ερευνών αναφέρουν τα προβιοτικά προσφέρουν ανακούφιση από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, η αποτελεσματικότητά τους χρήζει περαιτέρω έρευνας. Αυτό που είναι αδιαμφισβήτητο είναι ότι τα προβιοτικά αποτελούν ασπίδα προστασίας, συμβάλλοντας στην υγεία του αναπαραγωγικού συστήματος και στη διατήρηση της ορμονικής ισορροπίας.

Η Μαιευτήρας-Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού, βρίσκεται στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία έχετε σχετικά  με το πώς τα προβιοτικά ενισχύουν τη γονιμότητα, βοηθούν κατά τη διάρκεια της κύησης, αλλά και κατά την εμμηνόπαυση. Επικοινωνήστε μαζί μας και κλείστε το ραντεβού σας.

Σήμερα όλο και περισσότερες γυναίκες ενδιαφέρονται για τη διατήρηση της γονιμότητά τους, εξαιτίας προσωπικών ή κοινωνικών συνθηκών που καθυστερούν  την έναρξη προσπάθειας για σύλληψη.

Ποια είναι η σχέση της γονιμότητας και της αντιμυλλέριας ορμόνης(AMH);

Η ΑΜΗ είναι ένας από τους δείκτες γυναικείας γονιμότητας σε σχέση με την ηλία της γυναίκας. Πιο συγκεκριμένα, η αντιμυλλέριος ορμόνη (AMH) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη και παράγεται από τα μικρά ωοθυλάκια. Οι τιμές της είναι υψηλές κατά την αναπαραγωγική ηλικία, ενώ μειώνονται σταδιακά μετά την ηλικία των 35 ετών.

Η αντιμυλλέριος ορμόνη αξιοποιείται ως δείκτης για τη διερεύνηση υπογονιμότητας, εκτίμησης ωορρηξίας ή  εντοπισμού κάποιας ωοθηκικής βλάβης.

Στην περίπτωση της διερεύνησης της υπογονιμότητας, η AMH δίνει σημαντικές πληροφορίες για τα αποθέματα των ωοθηκών, βοηθώντας έτσι στον σχεδιασμό της κατάλληλης μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Επίσης, οι τιμές της συγκεκριμένης ορμόνης συμβάλλουν στην παρακολούθηση του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών και εντοπίζουν φαινόμενα πρόωρης ωοθηκικής ανεπάρκειας. Επομένως, οι τιμές της AMH είναι σημαντικός δείκτης γονιμότητας, αφού τόσο το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών όσο και η πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια προκαλούν προβλήματα υπογονιμότητας.

Με ποιους φυσικούς τρόπους μπορεί να επιτευχθεί η διατήρηση γονιμότητας;

Η καθημερινότητα μιας γυναίκας και οι καθημερινές της συνήθειες μπορούν να βοηθήσουν σε μεγάλο βαθμό στη διατήρηση της γονιμότητάς της. Ειδικότερα, η γυναίκα που επιθυμεί να διατηρήσει τη γονιμότητά της μπορεί να εφαρμόσει τα κάτωθι:

• Λήψη συμπληρωμάτων ενίσχυσης της γονιμότητας
• Υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή
• Τακτική άσκηση
• Αποφυγή καπνίσματος και κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών
• Διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους
• Αποφυγή και σωστή διαχείριση του άγχους  

Διατήρηση γονιμότητας με τη βοήθεια της ιατρικής

Οι διαθέσιμες επιλογές διατήρησης της γονιμότητας της γυναίκας είναι αρκετές.  Οι μέθοδοι που μπορεί να ακολουθήσει η γυναίκα είναι οι κάτωθι:

• Κρυοσυντήρηση ωαρίων: μετά από διέγερση ωοθηκών τα ωάρια που παράχθηκαν, συλλέγονται και καταψύχονται προς μελλοντική χρήση. Η κατάψυξη ωαρίων αποτελεί την πιο συχνά επιλεγόμενη μέθοδο διατήρησης γονιμότητας.
• Κρυοσυντήρηση εμβρύων: η συγκεκριμένη μέθοδος είναι ιδανική για γυναίκες που έχουν σύντροφο ή επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν σπέρμα δότη ή η αποθήκη των ωοθηκών τους είναι πολύ χαμηλή.
• Κατάψυξη ιστού ωοθηκών:  συνιστάται κυρίως σε γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε θεραπεία για την αντιμετώπιση κακοήθειας. Η λήψη ιστού από τις ωοθήκες πραγματοποιείται λαπαροσκοπικά και στη συνέχεια καταψύχεται.

Χαμηλή αντιμυλλέριος ορμόνη και διατήρηση γονιμότητας: Είναι αναγκαία;

Παρόλο που η αντιμυλλέριος ορμόνη σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη γονιμότητα και την επίτευξη κύησης είτε φυσιολογικά είτε μέσω της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, οι χαμηλές τιμές δεν αποκλείουν την πιθανότητα κύησης και ειδικότερα σε γυναίκες κάτω των 35 ετών καθώς η ποιότητα των ωαρίων παραμένει σε ικανοποιητικά επίπεδα. Επομένως, τα χαμηλά επίπεδα της AMH δεν φαίνεται να αποτελούν ισχυρό προγνωστικό παράγοντα για τις γυναίκες κάτω των 35 ετών που υποβάλλονται σε εξωσωματική. Αυτό συμβαίνει γιατί μπορεί οι χαμηλές τιμές της αντιμυλλέριας ορμόνης να δείχνουν την ποσότητα των ωαρίων, όμως εξαιρετικά σημαντική για την επιτυχημένη σύλληψη είναι και η ποιότητά τους.

Καθοριστικής σημασίας είναι η χαμηλή ΑΜΗ σε γυναίκες με αυξημένη πιθανότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών όπως συμβαίνει σε ηλικίες άνω των 37 ετών. Στην περίπτωση αυτή, η ανεύρεση του υγιούς εμβρύου επιβραδύνεται καθώς δημιουργείται περιορισμένος αριθμός εμβρύων σε κάθε κύκλο εξωσωματικής.

Η χαμηλή τιμή της αντιμυλλέριας ορμόνης αποτελεί επίσης ένδειξη για τη σύσταση στο υπογόνιμο ζευγάρι πολλαπλών προσπαθειών δημιουργίας και κατάψυξης εμβρύων σε συνδυασμό και με την ηλικία της γυναίκας. Μόνο με τη διαδικασία αυτή θα μπορεί να επιτευχθεί η γρήγορη δημιουργία εμβρύων πριν την περαιτέρω μείωση της αποθήκης των ωοθηκών.

Τέλος, γυναίκες με πολύ χαμηλή ΑΜΗ συνήθως υποβάλλονται είτε σε φυσικούς κύκλους καθώς οι ωοθήκες αδυνατούν να ανταποκριθούν σε φάρμακα διέγερσης ή επιλέγουν την κατάψυξη εμβρύων που οδηγεί σε πιο υψηλές πιθανότητες εγκυμοσύνης λόγω του υψηλού ποσοστού 70-90% επιβίωσης μετά την απόψυξη τους στο μέλλον.

Συμπερασματικά, οι τιμές της αντιμυλλέριας ορμόνης (ΑΜΗ) χρησιμοποιούνται ως δείκτης ωοθηκικής εφεδρείας, όμως σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για την επίτευξη εγκυμοσύνης.

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού, έχοντας διατελέσει Επιστημονικός Συνεργάτης στη Μονάδα Εξωσωματικής του Imperial College και έχοντας μεγάλη εμπειρία στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή βρίσκεται στο πλευρό οποιασδήποτε γυναίκας.  Επικοινωνήστε μαζί μας για οποιαδήποτε απορία σχετικά με τους τρόπους διατήρησης γονιμότητας.

Το «ταξίδι» προς τη μητρότητα δεν είναι για όλες τις γυναίκες εύκολο. Όμως, χάριν στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που διαθέτουμε σήμερα η κάθε γυναίκα μπορεί να βιώσει τη μητρότητα. Μια από τις μεθόδους που εφαρμόζεται ευρέως με μεγάλη επιτυχία είναι η ενδομητρική σπερματέγχυση.

Tι είναι η ενδομητρική σπερματέγχυση;

Η ενδομητρική σπερματέγχυση(Intra-Uterine Insemination- IUI) είναι μια μέθοδος υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Μέσω της συγκεκριμένης μεθόδου αυξάνονται οι πιθανότητες επίτευξης εγκυμοσύνης, καθώς το σπέρμα τοποθετείται στην ενδομητρική κοιλότητα με τη βοήθεια ειδικού καθετήρα. Πρόκειται για μια μέθοδο που μπορεί να εφαρμοστεί σε φυσικό κύκλο ή μετά από διέγερση ωοθηκών. Η συγκεκριμένη μέθοδος εφαρμόζεται πολλές φορές ως πρώτη λύση σε περιπτώσεις γυναικών που σκέφτονται να υποβληθούν σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις για να μπορέσει να υποβληθεί μια γυναίκα σε αυτή;

Βασική και απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθόδου είναι να μην υπάρχει παθολογία των σαλπίγγων οι οποίες μεταφέρουν το ωάριο και στις οποίες πραγματοποιείται η γονιμοποίηση. Οι σάλπιγγες θα πρέπει να είναι διαβατές, ώστε να μην εμποδίζει τίποτα την κίνηση των σπερματοζωαρίων προς το ωάριο. Επίσης, ένας ακόμη παράγοντας που βοηθά στην επίτευξη εγκυμοσύνης μέσω σπερματέγχυσης είναι να διαθέτει η γυναίκα ωάρια ικανοποιητικά ως προς τον αριθμό αλλά και την ποιότητα.

Σε ποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται με επιτυχία η ενδομητρική σπερματέγχυση;

Η ενδομητρική σπερματέγχυση, όπως προαναφέρθηκε, επιλέγεται συχνά ως λύση σε ζευγάρια πριν την εξωσωματική γονιμοποίηση. Όμως, πέρα από αυτή την περίπτωση είναι ιδανική για τις παρακάτω περιπτώσεις:

• Ανεξήγητη υπογονιμότητα: στο 30% των ζευγαριών που δεν μπορούν να επιτύχουν εγκυμοσύνη με ελεύθερες σεξουαλικές επαφές δεν μπορεί να εντοπιστεί κάποιος παθολογικός παράγοντας.
• Διαταραχές εκσπερμάτισης ή στύσης: σε αυτές τις περιπτώσεις το σπέρμα συλλέγεται με διαφορετικές μεθόδους.
• Διαταραχές τραχηλικής βλέννης: σε κάποιες γυναίκες η τραχηλική βλέννη είναι πιο παχυρευστη, γεγονός που εμποδίζει τα σπερματοζωάρια να κατευθυνθούν προς τις σάλπιγγες.
• Αξιοποίηση σπέρματος από δότη: στην περίπτωση εξωσωματικής από γυναίκες χωρίς σύντροφο.
• Σε ανωορρηκτικούς κύκλους: όπως στο σύνδρομο των Πολυκυστικών ωοθηκών
• Ηπιες διαταραχές του σπέρματος

Ποια διαδικασία ακολουθείται;

Αρχικά, πραγματοποιείται η συλλογή σπέρματος, το οποίο αποστέλλεται στο εργαστήριο και υποβάλλεται σε ειδική επεξεργασία. Η συλλογή σπέρματος πραγματοποιείται 2-3 ώρες πριν την σπερματέγχυση, η οποία καθορίζεται από την ημερομηνία της ωοθυλακιορρηξίας.

Ειδικότερα, η ειδική επεξεργασία του σπέρματος περιλαμβάνει τον διαχωρισμό των σπερματοζωαρίων με κινητικότητα από τα ακίνητα. Η επεξεργασία του σπέρματος και η ενίσχυσή του διαρκεί περίπου 2 ώρες. Στη συνέχεια, ένας λεπτός και ευλύγιστος καθετήρας εισέρχεται δια μέσω του τραχήλου στην ενδομητρική κοιλότητα και τοποθετεί το σπέρμα.

Η ενδομητρική σπερματέγχυση είναι μια μέθοδος απολύτως ανώδυνη και πραγματοποιείται χωρίς αναισθησία. Μοιάζει αρκετά με το τεστ Παπανικολάου και είναι σύντομη, καθώς δεν ξεπερνά τα 5 λεπτά.

Ποιο είναι το βασικότερο πλεονέκτημα της ενδομητρικής σπερματέγχυσης;

Το βασικότερο πλεονέκτημα της ενδομητρικής σπερματέγχυσης είναι η ελάχιστη παρεμβατικότητά της εν συγκρίσει με την κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση. Σε περιπτώσεις που πραγματοποιηθεί σε φυσικό κύκλο, ο γυναικείος οργανισμός δεν επιβαρύνεται ούτε στο ελάχιστο με τη λήψη ορμονών. Επίσης, η συγκεκριμένη μέθοδος επιλέγεται όλο και συχνότερα εξαιτίας του χαμηλού της κόστους.

Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής πραγματοποιείται λαμβάνοντας υπόψιν πολλούς παράγοντες. Εμπιστευτείτε την έμπειρη Μαιευτήρα-Γυναικολόγο με εξειδίκευση τις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής Μελίνα Στασινού για οποιοδήποτε πρόβλημα υπογονιμότητας αντιμετωπίζετε.

Η Μαιευτήρας-Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού έχει διατελέσει Επιστημονικός Συνεργάτης στη Μονάδα Εξωσωματικής του Imperial College στο Λονδίνο. Αυτό που τη χαρακτηρίζει είναι ότι αφουγκράζεται τις ανάγκες της κάθε γυναίκας ξεχωριστά. Επικοινωνήστε μαζί μας για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση σχετικά με την ενδομητρική σπερματέγχυση.

Τι ορίζεται ως πρόκληση ωορρηξίας;

Ως πρόκληση ωορρηξίας ή πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας ορίζεται η διαδικασία που στοχεύει στην παραγωγή και την απελευθέρωση ενός ωαρίου μέσω ορμονικής θεραπείας. Η ενίσχυση των ωοθηκών με τη βοήθεια φαρμάκων είτε από το στόμα είτε ενέσιμα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες σύλληψης με προγραμματισμένη επαφή ή  ενδομητρική  σπερματέγχυση.

Σε ποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται η διαδικασία;

Σύμφωνα με μελέτες το 25-30% των υπογόνιμων γυναικών αντιμετωπίζουν προβλήματα ωορρηξίας. Η πρόκληση ωορρηξίας εφαρμόζεται κυρίως σε περιπτώσεις γυναικών που επιθυμούν την επίτευξη εγκυμοσύνης, όμως δεν έχουν τακτική ωορρηξία.

Η μη τακτική ωορρηξία συνήθως είναι αποτέλεσμα χαμηλής παραγωγής ορμονών που ευθύνονται για την πρόκλησή της.  Επίσης, δεν είναι λίγες οι γυναίκες με το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών που έχουν ανωορρητκικούς κύκλους ή δευτεροπαθή αμηνόρροια. Ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις εφαρμόζεται η πρόκληση ωορρηξίας με μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Τέλος, η συγκεκριμένη μέθοδος εφαρμόζεται συνδυαστικά με σπερματέγχυση και σε ζευγάρια που εμφανίζουν ανεξήγητη υπογονιμότητα.

Ποιες φαρμακευτικές ουσίες χορηγούνται για την πρόκληση ωορρηξίας;

Η πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας πραγματοποιείται με τη χορήγηση συγκεκριμένων φαρμακευτικών ουσιών σε μορφή χαπιών ή ενέσιμα.  Οι ουσίες που λαμβάνονται μέσω χαπιών είναι η κιτρική κλομιφαίνη και η λετροζόλη, ενώ οι ενέσεις περιέχουν γοναδοτροπίνες. Ειδικότερα:

• Κλομιφαίνη: η συγκεκριμένη ουσία χρησιμοποιείται ως πρώτη επιλογή για την πρόκληση ωορρηξίας, προκαλώντας ήπια διέγερση ωοθηκών.Χορηγείται από την 3^η έως την 7^η ημέρα του κύκλου και η δοσολογία εξαρτάται από την ανταπόκριση των ωοθηκών. Λίγες ημέρες μετά τη λήψη του τελευταίου χαπιού, η γυναίκα παρακολουθείται για να αξιολογηθεί εάν αναπτύχθηκε επαρκώς ένα ή περισσότερα του ενός ωοθυλάκια.
• Λετροζόλη(αναστολέας αρωματάσης): χρησιμοποιείται αντί της κλομιφαίνης και στοχεύει στον περιορισμό των οιστρογόνων. Ο περιορισμός των οιστρογόνων συμβάλλει στην αύξηση της FSH, ορμόνης που προάγει την ανάπτυξη των ωοθυλακίων. Χορηγείται από την 3^η έως την 7^η ημέρα του κύκλου, όπως ακριβώς και η κλομιφαίνη.
• Γοναδοτροπίνες: οι γοναδοτροπίνες χορηγούνται ενέσιμα και εφαρμόζονται σε όλες τις θεραπείες της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Επίσης, συστήνονται σε περιπτώσεις γυναικών όπου η χορήγηση κλομιφαίνης και λετροζόλης δεν απέδωσαν καρπούς ή που διακρίνονται από υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό.

Ανάλογα με την περίπτωση και τους παράγοντες που ευθύνονται για την υπογονιμότητα, τα παραπάνω ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν συνδυαστικά.

Πώς πραγματοποιείται;

Η πρόκληση ωορρηξίας ξεκινά με τη χορήγηση των φαρμακευτικών σκευασμάτων τη 2η ή την 3η ημέρα του κύκλου και διαρκεί περίπου έως τη 10η ημέρα του κύκλου.  Μετά την ολοκλήρωση της φαρμακευτικής αγωγής, τη 10η  ημέρα η γυναίκα υποβάλλεται σε υπερηχογράφημα και σε αιματολογικές εξετάσεις, αξιολογώντας την ανταπόκριση των ωοθηκών.

Η παρακολούθηση των ωοθυλακίων συνεχίζεται, μέχρι να εμφανιστεί ένα κυρίαρχο ωοθυλάκιο που βάσει μεγέθους θα οδηγήσει σε ωορρηξία. Μόλις αυτό συμβεί χορηγείται μια ένεση χοριακής γοναδοτροπίνης και ακολουθεί είτε ελεύθερη επαφή του ζευγαριού ή σπερματέγχυση.

Συμπερασματικά, η πρόκληση ωορρηξίας μπορεί να λειτουργήσει ως μεμονωμένη θεραπεία αντιμετώπισης υπογονιμότητας ή να αποτελεί το πρώτο στάδιο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Είναι απόλυτα ασφαλής και αυξάνει σε μεγάλο βαθμό τις πιθανότητες σύλληψης είτε φυσικά είτε μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής εξελίσσονται μέρα με τη μέρα, συμβάλλοντας επιτυχώς στην αντιμετώπιση οποιουδήποτε παράγοντα(γυναικείου ή ανδρικού) ευθύνεται για την πρόκληση υπογονιμότητας. Η ανδρική υπογονιμότητα είναι αρκετά συχνή και επηρεάζει περίπου το 10% των ζευγαριών που επιθυμούν να γίνουν γονείς. Τη λύση στην ανδρική υπογονιμότητα δίνει η μικρογονιμοποίηση (ICSI), μια σύγχρονη μέθοδος εξωσωματικής γονιμοποίησης των ωαρίων.

Tι ορίζεται ως μικρογονιμοποίηση (ICSI);

Η μικρογονιμοποίηση (Intracytoplasmic sperm injection-ΙCSI) ή αλλιώς ενδπλασματική έγχυση σπερματοζωαρίου είναι μια σύγχρονη τεχνική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Με την τεχνική της μικρογονιμοποίησης εισάγεται μέσω μιας λεπτής γυάλινης βελόνας ένα και μόνο υγιές σπερματοζωάριο μέσα σε κάθε ωάριο. Η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται από το 1992 και τα ποσοστά επιτυχίας της είναι αρκετά υψηλά. Έτσι, μπορούν να βιώσουν την πατρότητα και άνδρες με προβλήματα στην ποιότητα του σπέρματος.

Σε ποιες περιπτώσεις ενδείκνυται;

Η μικρογονιμοποίηση(ICSI) είναι η κατάλληλη μέθοδος για τα ζευγάρια που ο ανδρικός παράγοντας ευθύνεται για την υπογονιμότητα.

Πιο συγκεκριμένα, η συγκεκριμένη τεχνική είναι κατάλληλη για τις παρακάτω περιπτώσεις:

• Ύπαρξη ολιγοασθενοσπερμίας ή ασθενοσπερμίας: στην περίπτωση της ολιγοασθενοσπερμίας εντοπίζεται χαμηλός αριθμός και κινητικότητα των σπερματοζωαρίων. Εάν η κινητικότητα των σπερματοζωαρίων είναι μικρότερη από 32%, τότε η κατάσταση αυτή ονομάζεται ασθενοσπερμία.
• Αζωοσπερμίας: ως αζωοσπερμία ορίζεται η απουσία σπερματοζωαρίων στο σπέρμα. Το γεγονός ότι δεν εντοπίζονται στο σπέρμα δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν, καθώς κάποιοι παθολογικοί παράγοντες μπορεί να εμποδίζουν την έξοδό τους. Ο εντοπισμός ενός υγιούς σπερματοζωαρίου μπορεί να επιτευχθεί μέσω της βιοψίας όρχεων Micro-TESE με μεγάλη επιτυχία.
• Σπερματοζωαρίων χωρίς ακρόσωμα ή εκτεταμένες συγκολλήσεις: το ακρόσωμα είναι ένα τμήμα του κεφαλιού του σπερματοζωαρίου. Τα σπερματοζωάρια χωρίς ακρόσωμα δεν μπορούν να διεισδύσουν επιτυχώς στο ωάριο. Επίσης, στις περιπτώσεις όπου εντοπίζονται εκτεταμένες συγκολλήσεις μειώνεται σε μεγάλο βαθμό η κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, γεγονός που αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την επίτευξη εγκυμοσύνης.

Εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις που σχετίζονται με την ποιότητα του σπέρματος, η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί και σε περιπτώσεις συνεχόμενων αποτυχιών της κλασικής εξωσωματικής. Τέλος, η μικρογονιμοποίηση βοηθά στην επίτευξη εγκυμοσύνης σε περιπτώσεις όπου η διαφανής ζώνη των ωαρίων είναι πιο παχιά και σκληρή. Σε αυτή την περίπτωση ακόμη και ένα υγιές σπερματοζωάριο δεν μπορεί να διεισδύσει επιτυχώς στο εσωτερικό του ωαρίου.

Πώς πραγματοποιείται η μικρογονιμοποίηση (ICSI);

Τα στάδια της μικρογονιμοποίησης (ICSI) είναι τα παρακάτω:

1. Η διαδικασία ξεκινά με τη διέγερση των ωοθηκών με φαρμακευτική αγωγή, στοχεύοντας στην παραγωγή ωαρίων καλής ποιότητας.
2. Μόλις κριθεί ότι έχει παραχθεί ο απαιτούμενος αριθμός ωαρίων, πραγματοποιείται η ωοληψία.
3. Στη συνέχεια, τα ωάρια που συλλέγονται υποβάλλονται σε ειδική επεξεργασία, η οποία περιλαμβάνει την αφαίρεση των κοκκιωδών κυττάρων. Η αφαίρεση των κοκκιωδών κυττάρων πραγματοποιείται με ένα ένζυμο που ονομάζεται υαλουρονιδάση. Με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεται η διείσδυση του σπερματοζωαρίου στο εσωτερικό τους, συντελώντας στην επίτευξη εγκυμοσύνης.
4. Έπειτα πραγματοποιείται η σπερμοληψία, εφαρμόζοντας τις κατάλληλες μεθόδους ανάλογα με τις αιτίες της υπογονιμότητας.
5. Το ωάριο τοποθετείται από τον εμβρυολόγο κάτω από το μικροσκόπιο και με τη βοήθεια μιας λεπτής γυάλινης πιπέτας εισέρχεται το σπερματοζωάριο στο εσωτερικό του ωαρίου.
6. Στη συνέχεια, το ωάριο τοποθετείται στον επωαστικό κλίβανο του εργαστηρίου, όπου πραγματοποιείται η γονιμοποίησή του.
7. Η μέθοδος ολοκληρώνεται με την εμβρυομεταφορά.

Ποια είναι τα ποσοστά επιτυχίας της μικρογονιμοποίησης (ICSI);

Τα ποσοστά επιτυχίας της μικρογονιμοποίησης(ICSI) είναι αρκετά υψηλά 60-80%, δίνοντας την ευκαιρία σε υπογόνιμους άνδρες να γίνουν γονείς. Όμως, σε κάθε περίπτωση τα ποσοστά επιτυχία της μεθόδου εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες, όπως:

• Ποιότητα ωαρίων
• Ποιότητα σπέρματος : οξειδωτικό στρες – κατακερματισμός
• Επιτυχής ενεργοποίηση των ωαρίων
• Ικανότητα του ωαρίου να ανταποκριθεί στην ενδοκυτταροπλασματική διαδικασία

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού, έχοντας διατελέσει Επιστημονικός Συνεργάτης στη Μονάδα Εξωσωματικής του Imperial College και έχοντας μεγάλη εμπειρία στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, βρίσκεται στο πλευρό οποιασδήποτε γυναίκας επιθυμεί να αποκτήσει ένα παιδί. Επικοινωνήστε μαζί μας και μάθετε τα πάντα για την τεχνική της μικρογονιμοποίησης (ICSI).

Τα λιπαρά οξέα είναι πολύ σημαντικά για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Έρευνες αποδεικνύουν ότι ο ρόλος των omega 3 στη γονιμότητα και την εγκυμοσύνη είναι βαρύνουσας σημασίας. Στην περίπτωση της εγκυμοσύνης η επάρκεια σε Ω3 λιπαρά οξέα είναι απαραίτητη τόσο για την έγκυο, όσο και για το έμβρυο.

Τι είναι τα λιπαρά οξέα omega 3 και σε ποιες τροφές βρίσκονται;

Τα λιπαρά οξέα omega 3 είναι πολυακόρεστα λίπη και προσλαμβάνονται αποκλειστικά από τη διατροφή, αφού δεν παράγονται από τον οργανισμό. Τα Ω3 τρία, το εικοσαπεντανοϊκό οξύ (EPA), το Α-λινολενικό οξύ (ALA) και το δοκοσοεξανοϊκό οξύ (DHA).Παρά τη μεγάλη αξία τους τα Ω3  εντοπίζονται σε ελάχιστες τροφές όπως:

• Ελαιούχα ψάρια (π.χ. σολομός, μπακαλιάρος, ρέγγα κ.ά.)
• Θαλασσινά (π.χ. γαρίδες)
• Τόνος (κονσερβοποιημένος)
• Οστρακόδερμα (π.χ. μύδια, στρείδια)
• Ιχθυέλαια
• Σπόροι (σπόροι chia, λιναρόσπορος κ.ά.)

Επίσης, σε μικρότερες συγκεντρώσεις τα Ω3 εντοπίζονται στα καρύδια, σε κάποια φυτικά έλαια, καθώς και σε κάποια λαχανικά.

Ποιος ο ρόλος των omega 3 στη γονιμότητα;

Όπως προαναφέρθηκε, τα λιπαρά οξέα Ω3 είναι πολύ σημαντικά για την υγεία, όμως βοηθούν ιδιαίτερα στην αναπαραγωγική υγεία. Στατιστικά οι γυναίκες που λαμβάνουν την απαιτούμενη ποσότητα οmega 3 είτε διατροφικά είτε μέσω συμπληρωμάτων έχουν περισσότερες πιθανότητες για την επίτευξη εγκυμοσύνης. Ειδικότερα, τα Ω3 βοηθούν στη γονιμότητα με τους παρακάτω τρόπους:

• Ρύθμιση ορμονών.
• Αύξηση της ροής του αίματος στο εσωτερικό της μήτρας.
• Παραγωγή ποιοτικών ωαρίων, μιας και συμβάλλουν στη δημιουργία τόσο των ωαρίων όσο και των σπερματοζωαρίων.
• Αντιμετώπιση φλεγμονών του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος (π.χ. ενδομητρίωση) που ενδέχεται να προκαλούν υπογονιμότητα.

Η επίδραση των λιπαρών οξέων Ω3 στο αναπαραγωγικό σύστημα είναι τόσο σημαντική που προτείνεται και  λήψη τους σε γυναίκες που πρόκειται να υποβληθούν σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Πώς συμβάλλουν τα omega 3 στην εγκυμοσύνη, εκτός από τη γονιμότητα;

Η επάρκεια σε omega 3 βοηθά σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του εμβρύου και εξασφαλίζει μια υγιή εγκυμοσύνη χωρίς επιπλοκές. Πιο συγκεκριμένα, ως προς την ανάπτυξη του εμβρύου, τα λιπαρά οξέα βοηθούν και  στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του. Επίσης, η επαρκής πρόσληψή τους είναι ιδιαίτερα ευεργετική για την ανάπτυξη του καρδιολογικού, του αναπνευστικού και του νευρικού συστήματος του εμβρύου. Τέλος, τα λιπαρά οξέα Ω3 επιδρούν θετικά και στην υγεία των ματιών του βρέφους εξασφαλίζοντας την ομαλή ανάπτυξη του αμφιβληστροειδούς.

Τα λιπαρά οξέα Ω3 εκτός από την ανάπτυξη του εμβρύου εξασφαλίζουν μια υγιή εγκυμοσύνη. Βάσει ερευνών, οι εγκυμονούσες που λαμβάνουν υψηλές ποσότητες Ω3 διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο πρόωρου τοκετού, καθώς και προεκλαμψίας. Τέλος, η επίδραση των λιπαρών οξέων Ω3 και στην ψυχολογία προστατεύει τις εγκύους σε μεγάλο βαθμό από την εκδήλωση επιλόχειου κατάθλιψης.

Μπορεί μια ισορροπημένη διατροφή να παράσχει επαρκή ποσότητα omega 3 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Η απάντηση είναι αρνητική. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι ποσότητες Ω3 που λαμβάνονται από την τροφή δεν επαρκούν. Έτσι, η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής είναι αναγκαία, για να λαμβάνει η μέλλουσα μητέρα και το έμβρυο τις απαραίτητης ποσότητες.

Ποια είναι η απαραίτητη ημερήσια πρόσληψη omega 3 στην εγκυμοσύνη;

Σύμφωνα με μελέτες η ημερήσια πρόσληψη omega 3 τόσο κατά τη διάρκεια της κύησης όσο και κατά τον θηλασμό είναι 200 mg DHA. Εάν αυτή η ποσότητα δε λαμβάνεται από τη διατροφή, τότε η χορήγηση συμπληρωμάτων διατροφής Ω3 είναι απαραίτητη.

Η Μαιευτήρας-Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού, έχοντας μεγάλη εμπειρία και εξειδίκευση στη Μικροχειρουργική της Γυναικείας Αναπαραγωγής, βρίσκεται στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε απορία έχετε σχετικά  με την εγκυμοσύνη σας. Επικοινωνήστε με την ιατρό για οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση σχετικά με τη διατροφή κατά τη διάρκεια της κύησης.