Ελληνικά

Η υδροσάλπιγγα είναι μια από τις παθήσεις που εντοπίζεται σε μεγάλο ποσοστό γυναικών και προκαλεί υπογονιμότητα. Οι σάλπιγγες, όπως η μήτρα και οι ωοθήκες, παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της αναπαραγωγής και κατ’ επέκταση στην επίτευξη εγκυμοσύνης. Η λειτουργικότητα των σαλπίγγων είναι βασική καθώς μέσω αυτών γίνεται η μεταφορά στο εσωτερικό της μήτρας του ωαρίου και επιτυγχάνεται η γονιμοποίηση στον αυλό της από το κινούμενο σπέρμα.Επομένως, η οποιαδήποτε παθολογία των σαλπίγγων έχει μεγάλο αντίκτυπο στη  γυναικεία γονιμότητα.

Tι είναι η υδροσάλπιγγα;

Οι σάλπιγγες είναι μικρά σωληνάκια, μέσω των οποίων τα ωάρια μεταφέρονται από της ωοθήκες στη μήτρα. Η μερική  ή η πλήρης φραγή του στομίου της σάλπιγγας– συνήθως αυτό που βρίσκεται κοντά στην ωοθήκη- προκαλεί τη συσσώρευση ορού ή διαυγούς υγρού. Το υγρό που συγκεντρώνεται λόγω της απόφραξης ονομάζεται περιτοναϊκό υγρό και προκαλεί διάταση των σαλπίγγων. Η παθολογική αυτή κατάσταση ονομάζεται υδροσάλπιγγα και προκαλεί σοβαρά προβλήματα υπογονιμότητας.

Ποια είναι τα αίτια πρόκλησης υδροσάλπιγγας;

Η υδροσάλπιγγα μπορεί να προκληθεί από διάφορους αιτιολογικούς παράγοντες. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η εκδήλωσή της είναι αποτέλεσμα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου. Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου προκαλείται κυρίως από μη θεραπευμένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και ευθύνεται για την εκδήλωση χρόνιας φλεγμονής, η οποία με τη σειρά της ενδέχεται να προκαλέσει υδροσάλπιγγα. Επίσης, η υδροσάλπιγγα μπορεί να προκληθεί από τα παρακάτω αίτια:

• Ενδομητρίωση
• Ακούσιος τραυματισμός σάλπιγγας λόγω προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης
• Συγγενείς ανατομικές ανωμαλίες στις σάλπιγγες
• Προηγούμενη εξωμήτρια εγκυμοσύνη
• Εκδήλωση φλεγμονής από σκωληκοειδίτιδα
• Σχηματισμός ουλώδους ιστού λόγω προηγούμενης επέμβασης στην πύελο ή στις σάλπιγγες

Βέβαια, δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις όπου δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός του αιτίου πρόκλησης υδροσάλπιγγας(ιδιοπαθής υδροσάλπιγγα).

Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται η υδροσάλπιγγα;

Στην πλειονότητα των περιστατικών η υδροσάλπιγγα είναι ασυμπτωματική, αν και το αντίκτυπο στη γονιμότητά της είναι μεγάλο. Έτσι, η υδροσάλπιγγα εντοπίζεται συνήθως στα πλαίσια διερεύνησης αιτιών υπογονιμότητας.  Όμως, σε περιστατικά ασθενών που εκδηλώνονται συμπτώματα βασικό σύμπτωμα της υδροσάλπιγγας είναι ο κοιλιακός ή πυελικός πόνος. Ο πόνος αυτός ενδέχεται να συνοδεύεται από ασυνήθιστες κολπικές εκκρίσεις.

Υδροσάλπιγγα και υπογονιμότητα: Πώς η υδροσάλπιγγα επηρεάζει τη γυναικεία γονιμότητα;

Η συμβολή των σαλπίγγων στην εύρυθμη λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος είναι μεγάλη. Επομένως, η ύπαρξη υδροσάλπιγγας δεν ευνοεί την ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου,  προκαλώντας καταστάσεις όπως:

• Αδυναμία γονιμοποίησης του ωαρίου ή αδυναμία μεταφοράς του γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα.
• Πρόκληση εξωμήτριας κύησης (ανάπτυξη του εμβρύου μέσα στη σάλπιγγα).
• Παραγωγή εκκρίσεων από την υδροσάλπιγγα που μπορεί να καταλήξουν στη μήτρα, προκαλώντας μη ευνοϊκές συνθήκες εμφύτευσης του εμβρύου.
• Παραγωγή εκκρίσεων που ενδέχεται να είναι τοξικές για το έμβρυο.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφερθεί πώς η υδροσάλπιγγα δυσκολεύει και την επίτευξη εγκυμοσύνης μέσω της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Το τοξικό περιβάλλον που ενδέχεται να έχει προκληθεί εξαιτίας της υδροσάλπιγγας στο εσωτερικό της μήτρας συμβάλει αρνητικά στην εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου. Επίσης, η υδροσάλπιγγα μπορεί να επηρεάσει και την ποιότητα των ωαρίων, δυσκολεύοντας ακόμη περισσότερο τη διαδικασία της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Με ποιους τρόπους μπορεί να αντιμετωπιστεί η υπογονιμότητα που προκαλεί η υδροσάλπιγγα;

Η αντιμετώπιση της υδροσάλπιγγας θα πρέπει να είναι άμεση μετά τον εντοπισμό της για την επίτευξη εγκυμοσύνης. Ακόμη και σε περιπτώσεις όπου επιτυγχάνεται εγκυμοσύνη παρά την ύπαρξη υδροσάλπιγγας, οι πιθανότητες αποβολής είναι πολλές.

Η υδροσάλπιγγα αντιμετωπίζεται αποκλειστικά λαπαροσκοπικά και το είδος της επέμβασης εξαρτάται από τη διάταση της σάλπιγγας, καθώς και από το ιστορικό της ασθενούς. Ειδικότερα, οι χειρουργικές επεμβάσεις για τη αντιμετώπιση της υδροσάλπιγγας είναι δύο, η σαλπιγγοστομία και η σαλπιγγεκτομή. Η  σαλπιγγοστομία εφαρμόζεται σε σάλπιγγες με μικρή διάταση και αφορά στη διάνοιξη της υδροσάλπιγγας. Αντιθέτως, σε σάλπιγγες με μεγάλη διάταση εφαρμόζεται η σαλπιγγεκτομή, κατά την οποία πραγματοποιείται αφαίρεση ολόκληρης ή μέρους της προσβεβλημένης σάλπιγγας.

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού διαθέτει μεγάλη εμπειρία στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Πέρα από την τεράστια πείρα της αυτό που τη διακρίνει είναι η ενσυναίσθησή της και στόχος της είναι να βοηθήσει τις γυναίκες να βιώσουν τη μητρότητα. Επικοινωνήστε μαζί μας για οποιαδήποτε απορία σχετικά με τον τρόπο που η υδροσάλπιγγα επηρεάζει τη γυναικεία γονιμότητα και τους πιθανούς τρόπους αντιμετώπισής της.

Η γυναικεία υπογονιμότητα είναι ένα ζήτημα που απασχολεί πολλές γυναίκες παγκοσμίως. Δυστυχώς είναι μια κατάσταση που οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, ανατομικούς, ορμονικούς, ακόμη και στον τρόπο ζωής των γυναικών. Η υπερπρολακτιναιμία φαίνεται πως έχει μεγάλη επίπτωση στη γονιμότητα των γυναικών και είναι μια από τις κύριες αιτίες υπογονιμότητας.

Τι ορίζεται ως υπερπρολακτιναιμία;

Ως υπερπροκαλκτιναιμία ορίζεται η κατάσταση όπου παράγεται σε μεγάλες ποσότητες η ορμόνη προλακτίνη (PRL η οποία εκκρίνεται από την υπόφυση του εγκεφάλου. Η προλακτίνη είναι η κύρια ορμόνη η οποία εκκρίνεται φυσιολογικά σε υψηλά επίπεδα κατά τη διάρκεια του θηλασμού στις γυναίκες.

Ποια είναι τα αίτια που προκαλούν την υπερπρολακτιναιμία;

Τα επίπεδα της προλακτίνης σε μη έγκυες ή μη θηλάζουσες θα πρέπει να είναι χαμηλά. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν μπορεί να εντοπιστεί  με ακρίβεια το αίτιο που οφείλεται για την υπερπαραγωγή της προλακτίνης(ιδιοπαθής). Εντούτοις, υπάρχουν κάποιοι παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί ότι επηρεάζουν την παραγωγή της . Έτσι, η υπερπρολακτιναιμία μπορεί να οφείλεται  σε παράγοντες όπως:

• Προλακτινώματα: τα προλακτινώματα είναι καλοήθεις όγκοι της υπόφυσης που παράγουν υψηλά επίπεδα προλακτίνης. Εμφανίζονται συχνότερα σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και είναι ο συχνότερη αιτία υπερπρολακτιναιμίας. Η διάγνωση τους γίνεται με MRI της υπόφυσης.
• Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
• Υποθυρεοειδισμός
• Φαρμακευτική αγωγή: η χορήγηση συγκεκριμένων φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει υπερπρολακτιναιμία. Τα φάρμακα που ευθύνονται για την αυξημένη παραγωγή προλακτίνης είναι τα αντικαταθλιπτικά, τα αντιψυχωσικά και τα φάρμακα που ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση.
• Χρόνιες στρεσογόνες καταστάσεις : το άγχος έχει ενοχοποιηθεί για την προσωρινή αύξηση προλακτίνης.

Με ποιον τρόπο η υπερπρολακτιναιμία επηρεάζει τη γονιμότητα;

Λαμβάνοντας υπόψιν τον ρόλο της προλακτίνης είναι φανερό πως οποιαδήποτε πρόβλημα με την παραγωγή της επηρεάζει τη γονιμότητα. Η υπερπρολακτιναιμία ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τον εμμηνορροϊκό κύκλο, αφού τα υψηλά επίπεδα προλακτίνης μειώνουν τα οιστρογόνα. Η μείωση των οιστρογόνων προκαλεί προβλήματα ωορρηξίας, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα διαταραχές στον κύκλο μέχρι και πλήρη απουσία περιόδου.

Επιπροσθέτως, η υπερπρολακτιναιμία επηρεάζει και άλλες ορμόνες που είναι σημαντικές για την επίτευξη εγκυμοσύνης. Πιο συγκεκριμένα, οι αυξημένες ποσότητες προλακτίνης αναστέλλουν την παραγωγή γοναδοτροπινών (GnRH). Η μειωμένη παραγωγή γοναδοτροπινών αναστέλλει την παραγωγή της θυλακιοτρόπου ορμόνης(FSH), κάτι που επηρεάζει την ποιότητα και των αριθμό ωαρίων που παράγονται.

Τέλος, η υπερπολακτιναιμία μπορεί να επηρεάσει και τη λειτουργία του ωχρού σωματίου. Το ωχρό σωμάτιο είναι ένα προσωρινό όργανο που σχηματίζεται στα μέσα του κύκλου και παράγει συγκεκριμένες ορμόνες. Η κυριότερη ορμόνη που παράγει είναι η προγεστερόνη και η υπερπρολακτιναιμία συμβάλλει στη μειωμένη παραγωγή της, γεγονός που έχει αντίκτυπο στη γονιμότητα.

Ποια είναι η συμπτωματολογία της υπερπρολακτιναιμίας;

Η υπερπρολακτιναιμία εμφανίζεται κυρίως με τα παρακάτω συμπτώματα:

• Γαλακτόρροια (έκκριση γάλακτος από τον μαστό)
• Κολπική ξηρότητα
• Ολιγομηνόρροια, αμηνόρροια, ανωορρηξία
• Μειωμένη σεξουαλική διάθεση
• Ακμή
• Τριχόπτωση/τριχοφυΐα
• Διαταραχές εμμήνου ρύσεως
• Μείωση οστικής πυκνότητας

Υπερπρολακτιναιμία & Διάγνωση

Ο εντοπισμός υψηλών επιπέδων προλακτίνης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με αιματολογικές εξετάσεις. Η εξέταση είναι καλό να πραγματοποιείται λίγες ώρες μετά το πρωινό ξύπνημα. Επίσης, καλό θα ήταν να πραγματοποιείται στην αρχή του κύκλου, δηλαδή πριν την ωορρηξία, για την αποφυγή τυχόν εργαστηριακών λαθών.

Πώς αντιμετωπίζεται;

Η αντιμετώπιση της υπερπρολακτιναιμίας εξαρτάται κυρίως από το αίτιο που την έχει προκαλέσει. Πιο συγκεκριμένα, εάν η υπερπρολακτιναιμία έχει προκληθεί από την ύπαρξη προλακτινώματος, τότε είναι απαραίτητη η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής που μειώνει την παραγωγή προλακτίνης. Σε κάποιες περιπτώσεις το προλακτίνωμα μπορεί να χρήζει χειρουργικής αφαίρεσης.

Εάν η αυξημένη παραγωγή προλακτίνης οφείλεται σε άλλες υποκείμενες παθήσεις(π.χ. υποθυρεοειδισμός), τότε θα πρέπει να γίνει αναπροσαρμογή της φαρμακευτικής αγωγής.

Όλο και περισσότερες γυναίκες «μάχονται» ενάντια της υπογονιμότητας και σημαντικό ρόλο παίζει ο «σύμμαχος» που επιλέγουν να έχουν δίπλα τους. Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού διαθέτει μεγάλη εμπειρία στις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Στόχος της είναι να βοηθήσει τις γυναίκες να βιώσουν τη μητρότητα, εφαρμόζοντας τις πιο σύγχρονες μεθόδους. Επικοινωνήστε με την ιατρό για οποιαδήποτε απορία σχετικά με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Αν και η αδενομύωση έχει συνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με την υπογονιμότητα, ωστόσο στις μέρες μας υπάρχουν θεραπευτικά πρωτόκολλα που μπορούν να δημιουργήσουν στη μήτρα ένα ιδανικό περιβάλλον για την εμφύτευση του εμβρύου. Έτσι, τα περιστατικά όπου η αδενομύωση αποτελεί τροχοπέδη για επίτευξη εγκυμοσύνης είτε με εξωσωματική, είτε φυσιολογικά έχουν μειωθεί αισθητά.  

Κατανοώντας την αδενομύωση

Η αδενομύωση είναι μια καλοήθης πάθηση της μήτρας και εμφανίζεται όταν εντοπίζεται επέκταση του ενδομητρικού ιστού ( ο ιστός που καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας) στο μυϊκό τοίχωμα της μήτρας(μυομήτριο). Η κατάσταση αυτή προκαλεί διόγκωση της μήτρας, μη φυσιολογική αιμορραγία, δυσμηνόρροια, χρόνιο πυελικό πόνο και υπογονιμότητα.

Αν και τα αίτια πρόκλησής της δεν έχουν καθοριστεί με ακρίβεια, φαίνεται ότι εμφανίζεται σε γυναίκες άνω των 35 ετών. Εκτός από την ηλικία, στην εμφάνισή της ενδέχεται να συμβάλλει μια χειρουργική επέμβαση στη μήτρα ή προηγούμενοι τοκετοί. Σε μερικές μελέτες, ορμονικές διαταραχές μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση αδενομύωσης και αφορούν ορμόνες όπως τα οιστρογόνα, η προγεστερόνη, η προλακτίνη και η ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη. Πολλές φορές η αδενομύωση συνυπάρχει με την ενδομητρίωση, αν και πρόκειται για μια νόσο ακριβώς αντίστροφη.

Αδενομύωση και εξωσωματική: Με ποιον τρόπο η αδενομύωση εμποδίζει την εμφύτευση;

H αδενομύωση επηρεάζει αρνητικά το αποτέλεσμα της εμφύτευσης του εμβρύου και οδηγεί σε μειωμένα ποσοστά επιτυχούς έκβασης της εγκυμοσύνης αυξάνοντας τα ποσοστά των αποβολών. Προκαλεί ορμονικές διαταραχές, οι οποίες με τη σειρά τους επηρεάζουν την ωορρηξία, τη γονιμοποίηση και εν συνεχεία την ανάπτυξη του εμβρύου. Δεν είναι εξάλλου λίγες οι περιπτώσεις όπου αν και η εμφύτευση είναι επιτυχής,  το έμβρυο δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά, εξαιτίας του μη φυσιολογικού περιβάλλοντος στο εσωτερικό της μήτρας.

Επιπροσθέτως, βάσει κάποιων τελευταίων ερευνών η αδενομύωση συμβάλλει στη μείωση του ωοθηκικού αποθέματος. Η κατάσταση αυτή καθιστά δυσκολότερη την επιτυχία θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αφού όλες απαιτούν τη συλλογή πολλών ωαρίων. Επομένως, η αδενομύωση είναι μια πάθηση που δυσκολεύει την επιτυχημένη σύλληψη φυσιολογικά ή/και με εξωσωματική.

Αδενομύωση και εξωσωματική: Ποια προβλήματα προκαλεί στη διαδικασία της εξωσωματικής;

Η αδενομύωση μπορεί να είναι μια από τις κυρίαρχες αιτίες αποτυχίας εξωσωματικών και απαιτείται ειδικός χειρισμός για την επίτευξη εγκυμοσύνης. Η εξωσωματική διαδικασία είναι μια σύνθετη διαδικασία με πολλά στάδια και η αδενομύωση μπορεί να επηρεάσει την ανταπόκριση των ωοθηκών στα φάρμακα διέγερσης και να δυσχεράνει τη διαδικασία λήψης των ωαρίων αλλά και να οδηγήσει σε αποτυχημένη εμφύτευση του εμβρύου λόγω του ακατάλληλου περιβάλλοντος στο εσωτερικό της μήτρας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην ανακτάται πολλές φορές ο βέλτιστος αριθμός ωαρίων από τη μήτρα και να απαιτούνται εξατομικευμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα ανάλογα με την έκταση της αδενομύωσης.

Τρόποι αντιμετώπισης των προβλημάτων που προκαλεί η αδενομύωση στη γονιμότητα

Η πάθηση της αδενομύωσης είναι μια μεγάλη πρόκληση για τους γυναικολόγους γιατί προκαλεί σοβαρές δυσλειτουργίες στη μήτρα. Όμως, στις μέρες μας οι αρνητικές συνέπειές της μπορούν να αντιμετωπιστούν, μειώνοντας τις πιθανότητες αποτυχημένης εμφύτευσης του εμβρύου.

Βασικός παράγοντας για την επιτυχία της εξωσωματικής είναι η εξειδίκευση του ιατρού και η σωστή προετοιμασία της ασθενούς. Ανάλογα με την έκταση της αδενομύωσης και το προφίλ της ασθενούς, η θεραπεία μπορεί να είναι φαρμακευτική ή/και χειρουργική.

Η αδενομύωση φαίνεται να είναι πιο συχνή απ’ ότι πίστευε στο παρελθόν η ιατρική κοινότητα. Μην αμελείτε αλλαγές στον κύκλο σας που ενδέχεται να αποτελούν συμπτώματα κάποιας πάθησης. Η έγκαιρη διάγνωσή της είναι βαρύνουσας σημασίας για την αντιμετώπισή της και την επίτευξη εγκυμοσύνης.

Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα γονιμότητας, απευθυνθείτε στην έμπειρη και εξειδικευμένη Μαιευτήρα-Γυναικολόγο Μελίνα Στασινού. Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας είναι ένας ιδιαίτερος «αγώνας» και η ιατρός σχεδιάζει κάθε φορά ένα μοναδικό και εξατομικευμένο θεραπευτικό πλάνο βασισμένο στις ανάγκες της ασθενούς. Επικοινωνήστε μαζί μας για να κλείσετε το ραντεβού σας.

Τι ορίζεται ως σύνδρομο κενού σάκου;

Ως σύνδρομο κενού σάκου(ή ανεμβρυική κύηση) ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία ο αμνιακός σάκος δεν περιέχει εμβρυικά στοιχεία (εμβρυικό πόλο), όπως θα προβλεπόταν σε μια φυσιολογική εγκυμοσύνη. Με άλλα λόγια, ένα γονιμοποιημένο ωάριο εμφυτεύεται στη μήτρα, όμως στη συνέχεια δεν ακολουθεί η φυσιολογική ανάπτυξή του.

Ο αμνιακός σάκος είναι η δομή  μέσα στην οποία μεγαλώνει το έμβρυο κατά τη διάρκεια της κύησης. Αποτελείται από μια λεπτή μεμβράνη που έρχεται σε επαφή με το τοίχωμα της ενδομήτριας κοιλότητας και είναι μέρος του πλακούντα. Σε φυσιολογικές συνθήκες, όσο μεγαλώνει το έμβρυο, μεγαλώνει και φτάνει να καταλαμβάνει όλο το εσωτερικό της μήτρας. Μέσα στο σάκο εκτός από το έμβρυο υπάρχει υδαρές υγρό, το αμνιακό υγρό. Όμως, στην περίπτωση του συνδρόμου του κενού σάκου, ο αμνιακός σάκος μεγαλώνει, χωρίς μέσα του να υπάρχει έμβρυο ( με ή χωρίς την παρουσία λεκιθικού ασκού). 

Πότε μπορεί να προκύψει το σύνδρομο κενού σάκου και ποια είναι τα αίτια εμφάνισής του;

Το σύνδρομο εμφανίζεται στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και είναι η πιο συχνή αιτία πρόκλησης αποβολής στο διάστημα αυτό. Τα αίτια εμφάνισης του συνδρόμου δεν έχουν καθοριστεί με ακρίβεια. Συνήθως προκύπτει λόγω χρωμοσωμικών ανωμαλιών του γονιμοποιημένου ωαρίου. Για την εμφάνισή του έχουν ενοχοποιηθεί και άλλοι παράγοντες όπως ορμονικές ανισορροπίες, ανατομικές  ανωμαλίες της μήτρας, γενετικοί παράγοντες, χωρίς όμως να είναι επιστημονικά τεκμηριωμένοι.

Σημάδια που ίσως υποδηλώνουν σύνδρομο κενού σάκου

Παρόλο που μέσα στον αμνιακό σάκο δεν έχει αναπτυχθεί έμβρυο, οι ορμόνες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη απελευθερώνονται κανονικά. Η απελευθέρωση των ορμονών προκαλεί πρώιμα σημάδια εγκυμοσύνης, στα οποία συνήθως περιλαμβάνονται τα παρακάτω:

• Θετικό τεστ εγκυμοσύνης
• Ναυτία
• Πρωινή αδιαθεσία
• Εκδήλωση ευαισθησίας στους μαστούς

Εκτός από τα παραπάνω συμπτώματα που υποδηλώνουν εγκυμοσύνη, το σύνδρομο μπορεί να εκδηλωθεί και με συμπτώματα αποβολής. Ειδικότερα, μια γυναίκα με σύνδρομο κενού σάκου μπορεί να εμφανίσει κολπική αιμορραγία, κράμπες στην περιοχή της πυέλου ή μια πιο «βαριά» έμμηνο ρύση.

Με ποιον τρόπο πραγματοποιείται η διάγνωση;

Η διάγνωση του συνδρόμου πραγματοποιείται μετά την πέμπτη εβδομάδα της κύησης μέσω του διακολπικού υπερηχογραφήματος. Μετά το πέρας της πέμπτης εβδομάδας, το έμβρυο θα πρέπει να διακρίνεται ξεκάθαρα μέσα στον αμνιακό σάκο, κάτι που στο σύνδρομο του κενού σάκου δε συμβαίνει.

Ο λεκιθικός σάκος μπορεί να εντοπιστεί πολύ γρήγορα μέσα στις 2 πρώτες εβδομάδες καθυστέρησης με υπερηχογράφημα.

Πώς αντιμετωπίζεται;

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων το σύνδρομο του κενού σάκου καταλήγει σε παλίνδρομη κύηση. Εάν αυτό δε συμβεί, τότε η ασθενής θα πρέπει να υποβληθεί σε φαρμακευτική ή χειρουργική εκκένωση της ενδομήτριας κοιλότητας.

Μια ενδεχόμενη αποβολή εξαιτίας του συνδρόμου σε καμία περίπτωση δεν αποκλείει μια μελλοντική εγκυμοσύνη. Μετά το πέρας δύο εμμήνων ρύσεων και μόλις το ζευγάρι ανακάμψει σε ψυχολογικό επίπεδο μπορεί να προσπαθήσει εκ νέου για την επίτευξη εγκυμοσύνης αλλά και να αναζητήσει μέσω του γυναικολόγου του τα πιθανά αίτια.

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού έχει διατελέσει Επιστημονικός Συνεργάτης στη Μονάδα Εξωσωματικής του Imperial College και διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Η ιατρός, γνωρίζοντας πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της γυναικολόγου στην προσπάθεια επίτευξης εγκυμοσύνης βρίσκεται δίπλα σε όλες τις γυναίκες. Κάθε αποτυχημένη προσπάθεια χρήζει εξατομικευμένης αντιμετώπισης προκειμένου να ανευρεθούν τα πιθανά αίτια.

Σε ποιες περιπτώσεις πρoτείνεται η λήψη ωαρίων από δότρια;

Η λήψη ωαρίων από δότρια πραγματοποιείται σε περιπτώσεις γυναικών που θέλουν να τεκνοποιήσουν, αλλά έχουν λίγα ή κακής ποιότητας ωάρια, ακόμη και αν βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία. Αποτελεί επίσης πρώτη επιλογή σε περιπτώσεις γυναικών με πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, πρόωρη εμμηνόπαυση ή σε περιπτώσεις όπου η μέλλουσα μητέρα έχει κάποιο γενετικό νόσημα που δε θα ήθελε να μεταφέρει στο παιδί της. Τέλος, η μέθοδος της ωοληψίας από δότρια αφορά γυναίκες που έχουν πολλαπλές αποτυχίες εξωσωματικών ή πολλαπλές αποβολές με κύρια αιτία την προχωρημένη ηλικία της μητέρας.

Ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροί η δότρια για τη λήψη ωαρίων;

Αν και πολλές γυναίκες μπορεί να θέλουν να χαρίσουν χαρά μέσω της δωρεάς ωαρίων, δεν μπορούν να γίνουν όλες δότριες. Σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο (Νόμος 3305/01/2005), η δότρια ωαρίων θα πρέπει να πληροί κάποιες προϋποθέσεις. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι κάτωθι:

• Να είναι μεταξύ 18-35 ετών
• Μη καπνίστρια
• Απουσία ιστορικού γενετικών ασθενειών (ατομικού-οικογενειακού)
• Να έχει δείκτη μάζας σώματος μικρότερο από 32
• Να έχει φυσιολογικά αποτελέσματα στις κλινικές και εργαστηριακές εξετάσεις

Εκτός από τον εργαστηριακό και τον κλινικό έλεγχο, η μέλλουσα δότρια ωαρίων θα πρέπει να υποβληθεί και σε ψυχολογική εκτίμηση.

Πώς πραγματοποιείται η λήψη ωαρίων;

1. Με διέγερση δότριας και γονιμοποίηση αμέσως μετά την ωοληψία ( επώνυμη ή ανώνυμη δότρια)

Η δότρια μπορεί να διατηρεί την ανωνυμία της ή να είναι επώνυμη. Στην τελευταία κατηγορία υπάγεται και η χρήση συγγενούς δότριας καθώς επιτρέπεται η λήψη ωαρίων από συγγενή εκ πλαγίου γραμμής.

Αφού βρεθεί η κατάλληλη δότρια ωαρίων, ακολουθεί η ελεγχόμενη διέγερση ωοθηκών της δότριας. Η φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται είναι ακριβώς η ίδια με αυτή που θα λάμβανε μια γυναίκα που θα έκανε εξωσωματική γονιμοποίηση με δικά της ωάρια. Η διέγερση ωοθηκών πραγματοποιείται για ένα χρονικό διάστημα 10-12 ημερών και γίνεται με ενέσιμες ορμόνες(FSH και LH). Μέσα σε αυτό το διάστημα η δότρια υποβάλλεται σε αιματολογικό, ορμονικό και υπερηχογραφικό έλεγχο.

 Η ωοληψία πραγματοποιείται συνήθως τη 12-14^η ημέρα του κύκλου, υπό μέθη και η διάρκειά της δεν ξεπερνά τα 30 λεπτά. Πρόκειται για μια διαδικασία ανώδυνη, η οποία πραγματοποιείται διακολπικά μέσω μιας βελόνας καθοδηγούμενης με υπερήχους.  Την ίδια μέρα τα ληφθέντα ωάρια γονιμοποιούνται με το σπερματοζωάριο του συντρόφου της λήπτριας εργαστηριακά. Την επόμενη ημέρα γνωρίζουμε πόσα από τα ωάρια έχουν γονιμοποιηθεί και μετά από 3-5 ημέρες τα έμβρυα τοποθετούνται στη μήτρα της λήπτριας μέσω της εμβρυομεταφοράς.

• Μέσω επιλογής από ήδη κρυοσυντηρημένα ωάρια σε τράπεζα ωαρίων

Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα γονιμότητας, επικοινωνήστε με την έμπειρη Μαιευτήρα-Γυναικολόγο Μελίνα Στασινού. Η ιατρός έχει εξειδικευτεί στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Αγγλία. Πέρα από την κατάρτισή της, αυτό που τη διαφοροποιεί είναι ότι αφουγκράζεται τις ανάγκες της κάθε γυναίκας και σχεδιάζει εξατομικευμένα την κατάλληλη μέθοδο, βοηθώντας τη να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα.

Εάν ενδιαφέρεσαι να γίνεις δότρια ωαρίων, επικοινώνησε μαζί μας. Η δωρεά ωαρίων είναι μια πράξη αλτρουισμού και μπορεί να χαρίσει πολλά χαμόγελα, βοηθώντας μια οικογένεια να μεγαλώσει!

Η ποιότητα ωαρίων είναι μια εξαιρετικά σημαντική παράμετρος τόσο για την επίτευξη σύλληψης, όσο και για την ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου. Η ποιότητα των ωαρίων εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, παθολογικές καταστάσεις όπως ενδομητρίωση καθώς και μη υγιεινό τρόπο ζωής. Ένας αυξημένος αριθμός ποιοτικών ωαρίων συμβάλλει καθοριστικά στην επιτυχία της εξωσωματικής γονιμοποίησης μέσω τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Ποιότητα ωαρίων και γονιμοποίηση: Ποιο ωάριο θεωρείται καλής ποιότητας;

Το καλής ποιότητας ωάριο είναι αυτό που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να εμφυτευτεί επιτυχώς στη μήτρα και πρέπει να έχει ωριμάσει επαρκώς. Πιο συγκεκριμένα, ένα πλήρως ώριμο ωάριο βρίσκεται στη μεταφάση ΙΙ (MII) και διακρίνεται από ένα κανονικό περιεχόμενο χρωμοσωμάτων. Τα χρωμοσώματα που πρέπει να έχει ένα ώριμο ωάριο πρέπει να είναι 23 στον αριθμό, ο οποίος προκύπτει μετά τη διαδικασία της μειωτικής διαίρεσης. Επιπροσθέτως, το ωάριο καλής ποιότητας ως προς το σχήμα του θα πρέπει να είναι σφαιρικό και το κυτταρόπλασμά του να είναι διαυγές και ομοιόμορφο.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι ένα ωάριο χαμηλής ποιότητας δεν αποκλείει τις πιθανότητες επιτυχούς σύλληψης. Γυναίκες με ωάρια «κακής» ποιότητας μπορούν να επιτύχουν εγκυμοσύνη, ακολουθώντας την εξατομικευμένη εξωσωματική θεραπεία που θα σχεδιαστεί γι ’αυτές.

Ένα ωάριο καλής ποιότητας εξασφαλίζει επιτυχή σύλληψη;

Ένα ωάριο καλής ποιότητας  δεν μπορεί να εγγυηθεί την επίτευξη εγκυμοσύνης, αφού σημαντική είναι και η ποιότητα σπέρματος. Η ποιότητα του σπέρματος, αλλά και η ποσότητά του, είναι καθοριστικής σημασίας για τη γονιμοποίηση του ωαρίου. Επομένως, σε περιπτώσεις όπου το ζευγάρι επιλέγει να μεγαλώσει την οικογένειά του με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, θα πρέπει εκτός από τον έλεγχο της ποιότητας ωαρίου να προχωρήσουν και σε έλεγχο ποιότητας σπέρματος.

Με ποιους τρόπους μπορεί να ελεγχθεί η ποιότητα ωαρίων;

Η σύγχρονη γυναικολογία δίνει τη δυνατότητα ελέγχου της ποιότητας ωαρίων μέσω πολλών τεχνικών και μεθόδων. Ο έλεγχος της γονιμότητας και της ποιότητας ωαρίων μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω των κάτωθι διαγνωστικών μεθόδων:

• Έλεγχος επιπέδων της θυλακιοτρόπου ορμόνης (Follicle Stimulating Hormone -FSH): η θυλακιοτρόπος ορμόνη, η οποία διεγείρει την ανάπτυξη ωοθηλακίων, δύναται να μετρηθεί την τρίτη μέρα του εμμηνορροϊκού κύκλου. Η μέτρηση της συγκεκριμένης ορμόνης δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα της ποιότητας ωαρίων της κάθε γυναίκας. Οι υπερβολικά υψηλές ή χαμηλές τιμές της FSH υποδηλώνουν κάποια δυσλειτουργία, και επομένως ωάρια χαμηλής ποιότητας.
• Μέτρηση οιστραδιόλης: η οιστραδιόλη είναι ένα είδος οιστρογόνου που παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και την ωρίμανση ωαρίων. Η συγκεκριμένη ορμόνη διερευνάται σε περιπτώσεις υπογονιμότητας, αφού τα υψηλά της επίπεδά της μπορεί να σχετίζονται με κακή ποιότητα ωαρίων καθώς και τα πολύ χαμηλά επίπεδα σε γυναίκες με χαμηλή αποθήκη ωοθηκών. Επίσης, η μελέτη της έχει μεγάλη σημασία, αφού η μεγάλη παραγωγή της μπορεί να εμποδίζει την παραγωγή FSH. Η μειωμένη παραγωγή της θυλακιοτρόπου ορμόνης μπορεί να προκαλεί με τη σειρά της μειωμένη ανταπόκριση των ωοθηκών στα διεγερτικά φάρμακα.
• Έλεγχος επιπέδων της αντιμυλλέριου ορμόνης (Anti-Mullerian Hormone- AMH): η αντιμυλλέριος ορμόνη παράγεται στα κοκκιώδη κύτταρα των ωοθηκών. Είναι μια ορμόνη γλυκοπρωτεΐνης και δεν επηρεάζεται από τις ορμονικές αλλαγές. Τέλος, είναι σημαντική για την αξιολόγηση κυρίως της ποσότητας και όχι της ποιότητας των ωαρίων.
• Κολπικός υπέρηχος: μέσω του κολπικού υπερήχου ο γυναικολόγος με εξειδίκευση στις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής μπορεί να εντοπίσει κυρίως την ποσότητα, αλλά και την ποιότητα των άωρων ωοθυλακίων αλλά και του ώριμου κυρίαρχου ωοθυλακίου με μέτρηση της ροής του περιφερικού αίματος.

Ποιότητα ωαρίων: Τρόποι βελτίωσης

Η ποιότητα ωαρίων μιας γυναίκας μπορεί να βελτιωθεί είτε με αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες, είτε μέσω συμπληρωμάτων διατροφής. Η υγιεινή διατροφή, η ενυδάτωση, η ξεκούραση και η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους συμβάλλει καθοριστικά στην παραγωγή ωαρίων καλής ποιότητας.  Τα συμπληρώματα διατροφής δε θα πρέπει να λαμβάνονται αυθαίρετα, αλλά κατόπιν ιατρικής σύστασης βάσει του ατομικού ιστορικού της ασθενούς.

Η Μαιευτήρας- Γυναικολόγος Μελίνα Στασινού έχει εξειδικευτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό στις πιο σύγχρονες μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Οι ιατρικές της γνώσεις την καθιστούν επιστήμονα, όμως η ενσυναίσθησή της την καθιστά κατάλληλη για την αντιμετώπιση της γυναικείας υπογονιμότητας. Επικοινωνήστε μαζί μας, κλείστε το ραντεβού σας και ξεκινήστε μαζί μας το ταξίδι σας προς τη μητρότητα.